Symulatorów różnego kalibru jest co nie miara. Niektóre bywają dość dziwaczne jak i kontrowersyjne, a inne wprowadzają niedostępne dla nas w rzeczywistości rzeczy. W dzisiejszej grze mowa o tym drugim, czyli na co dzień niedostępnej dla większości ludzi pracy straży pożarnej. Niektórzy (jak np. ja) będą woleli usiąść wygodnie i być w wirtualnej jednostce i stawać czoła tylko wirtualnym zagrożeniom.

Na pewno macie wśród znajomych czy tez członków rodziny osoby, które są chociażby w Ochotniczej Straży Pożarnej i zapewne nie raz słyszeliście mrożące krew w żyłach sytuacje. Dzięki Firefight Simulator – The Squad możemy odrobinę wczuć się w rolę strażaka. Pisząc „odrobinę” nie mam na myśli źle stworzonej gry a namiastkę tego, co w rzeczywistości dzieje w głowach osób ratujących innym dorobek całego życia jak i właśnie życie. Oczywiście „ratowanie” kota, który uciekł staruszce na drzewo należy do innej kategorii.

Na pierwszy ogień

Zaczynamy od samouczka. I wcale nie chodzi o to, że nie pamiętamy o NIE gaszeniu oleju wodą. Bo pamiętamy, prawda?

Samouczek jest zabawny i nie przesadnie długi. Zapoznamy się ze sterowaniem jak i niezbędnymi narzędziami do pracy. Bo przecież nie tylko gaśnica i wąż strażacki jest na wyposażeniu. Zostaniemy poinstruowani jak wybijać okna, korzystać z wysuwanej drabiny, ratować ludzi, jak i zrozumiemy ryzyko kłębiącego się dymu oraz czekające na nas inne niebezpieczeństwa. Dzięki temu nauczymy się podstaw jak i najlepszego sposobu radzenia sobie z każdym pożarem.

Fabuła? Jest zbędna

Gra nie ma fabuły, nastawiona jest na wykonywanie konkretnych celów. Wraz z ich wykonywaniem wzrasta nasz postęp. Otrzymujemy mapę z zaznaczonymi miejscami potencjalnego zagrożenia. Większość jest zablokowana i wraz z ukończeniem innych, dostępnych, zostaje odblokowana. Tak więc, im więcej zrobimy misji, tym więcej odblokujemy.

Jednak zanim przystąpimy do działania, możemy zdecydować czy ruszamy prosto z jednostki czy od razu zacząć z miejsca akcji. Do tego możemy wybrać jeden z pięciu wozów strażackich. Na początku oczywiście jesteśmy ograniczeni, jednak jak zawsze wraz ze zdobytym doświadczeniem odblokowują się następne wozy. Warto wspomnieć, że są to licencjonowane wozy strażackie Rosenbauer America, w tym TP3 Pumper czy platforma hydrauliczna T-Rex. Do tego nie mogło zabraknąć również sprzętu z branży pożarniczej od Cairns, MSA G1 SCBA i HAIX.

Będąc na miejscu przygotowujemy się do akcji. Niezależnie czy to jest płonąca budka z kebabem, czy dom, goni nas czas. I to dosłownie! Im szybciej zakończymy akcję, tym więcej punktów otrzymamy. Jednak samo gaszenie to nie wszystko. Ratujemy też uwięzione osoby, które nie mogą same wydostać się z płonącego budynku. Gra podpowiada nam o naszych celach, jak np. wyłączenie źródła prądu, czy o kolejnym poszkodowanym. Na pewno nic nam nie umknie.

Po zakończonej akcji pojawia się krótka informacja o punktacji. Otrzymujemy punkty za czas przejazdu, czas akcji czy też za uratowanie poszkodowanych. I to tyle. Wydaje się nudne i powtarzalne? Skądże!

Mogło być lepiej

Każdą misję możemy rozegrać solo wraz ze AI lub z maksymalnie trzema innymi osobami. Wszak sztuczna inteligencja pozostawia tu wiele do życzenia, to nie jest tragicznie. Jednak musimy pamiętać aby zlecić wykonanie konkretnego zadania, ponieważ inaczej panuje zasada „jeden robi, reszta się patrzy”. Po zleceniu zdań robią swoją robotę, pomimo absurdalnych rzeczy w międzyczasie jak wchodzenie w ogień. I oczywiście też, menu kołowe służące do wydawania rozkazów potrafi poirytować.  Tak więc jako dowódca musimy uzbroić się nie tylko w ochronne ubranie ale i cierpliwość.

Model jazdy nie gra tu pierwszych skrzypiec co da się odczuć na pierwszej przejażdżce. Co prawda fajnie jest jechać i robić łiiijuuu, łiiijuuu, ale samo prowadzenie jest trochę drętwe. Do tego drogi są dość puste i pędząc wozem strażackim możemy ciągle jechać lewym pasem, nawet jak prawy jest wolny. Kilka spotkanych samochodów „słysząc” nas od razu staje na środku drogi i wręcz przeszkadza. Ale to akurat jest realistyczne

Zapomniałam dodać, że wyświetla nam się mała mapka która służy za nawigację do miejsca akcji. Jest to pomocne, ponieważ liczy się każda sekunda. Tak,  jak już wcześniej wspomniałam, im szybciej dotrzemy na miejsce, tym więcej dostaniemy punktów.

Oprawa audio-wizualna

Zaskoczyło mnie, jak dobrze wygląda ten symulator. Wszak nie jest to tytuł, który powoduje opad szczęki, jednak jak wiemy, symulatory potrafią wyglądać… kiepsko. Tutaj, jest inaczej. Tytuł prezentuje się dobrze, a animacje wody jak i ognia nie wyglądają na sztuczne. Zadymione pomieszczenia, gdzie widoczność jest mocno ograniczona przytłaczały, co w tym znaczeniu wypada bardzo dobrze.

Jeśli chodzi o dźwięk, również i w tym przypadku twórcy się spisali. Szum wody, trzaski palącego się drewna, walące się fragmenty budynku. To wszystko jest nieodłącznym elementem symulacji pożaru. Jedynym dziwnym, ba, irytującym później dźwiękiem był krzyk naszej postaci, gdy chociaż trochę dotknął nas ogień. Początkowo wydawało się to nawet śmieszne, jednak stało się dość irytujące.

Grając na Xbox One X da odczuć się różnicę, nie tylko graficznie ale pod względem płynności rozgrywki jak i czasów ładowania. Podczas gdy na Series X już w mgnieniu oka zostałam wczytana, to musiałam cierpliwie poczekać na wczytanie z One X aby zacząć wspólnie rozgrywkę w tej samej chwili. Jeśli chodzi o płynność, to tylko czasami podczas jazdy zdarzają się przycinki, zarówno na Series X jak i One X. Będą w trakcie akcji nie doświadczyłam niczego podobno.

Podsumowanie

Firefight Simulator – The Squad może nie jest idealny ale za to świetnie ukazuje to, na czym powinniśmy się skupić, czyli gaszeniu pożarów i ratowaniu poszkodowanych. Mankamenty w postaci sterowania pojazdem, czy zmuszaniu reszty zespołu do pracy, są wynagrodzone świetną zabawą. Dzięki tej grze, każdy może zostać strażakiem, nawet gdy jest to tylko wirtualny odpowiednik.

Firefighting Simulator – The Squad znajdziecie w Microsoft Store w cenie 137,49 PLN.

Recenzja powstała na bazie własnej kopii gry.

Artykuł Firefight Simulator – The Squad. Recenzja pochodzi z serwisu World of Xbox.

Od dzisiaj do poniedziałku (12 grudnia) rusza ID@Xbox Winter Game Demo Event, dzięki któremu będziemy mieli okazję wypróbować wybrane gry indie. Przed nami ponad 20 demonstracyjnych wersji gier, które zmierzają na konsole Xbox One i Xbox Series X|S. Niektóre tytuły zostały udostępnione wcześniej a już teraz otrzymaliśmy pełną rozpiskę z wszystkimi demami gier.

Ważną informacją jest to, że te udostępnione dema nie są ostateczną wersją gry i będą nadal ewoluować, a także stawać się coraz bardziej dopracowane.

Na jakie dema gier możemy liczyć? Oto lista tytułów, które otrzymały wersje demonstracyjne:

• Afterglitch 
• Astronite
• Booom-Slang!
• Clash: Artifacts of Chaos
• Dad’s Monster House
• Dead Pets Unleashed
• Gori: Cuddly Carnage
• Inkulinati
• Rhythm Sprout
• The Wind Road
• Thirsty Suitors
• Trinity Fusion
• Virgo Versus The Zodiac
• Aaero2
• Boxville
• Exhausted Man
• King of the Hat
• Let’s Cook Together 2
• Re:Call
• Tin Hearts
• Wave Break

Źródło: news.xbox.com

Artykuł ID@Xbox Winter Game Demo Event [Aktualizacja] pochodzi z serwisu World of Xbox.

Far Cry 6 jest szóstą odsłoną popularnej serii, która zabiera nas na wyspę Yara. Piękna tylko z pozoru wyspa znajduje się pod panowaniem Antona Castillo. Nie jest on tym dobrym, a nasz pratagonista lub pratagonistka (możemy wybrać płeć) za wszelką cenę próbuje obalić jego rządy. Naszą pełną recenzję gry możecie przeczytać tutaj.

Ubisoft zrobił krok w stronę graczy i oferuje darmową wersję próbną na wszystkich platformach. Co dokładnie obejmuje? Otóż do dyspozycji dostajemy region Isla Santuario i siedem misji. Oczywiście, nasz postęp przeniesie się, gdy zdecydujemy się na zakup pełnej wersji gry.

Twórcy coraz częściej oferują wersje próbne gier aby przyciągnąć graczy do swoich tytułów. Dodatkowo, teraz Far Cry 6 jest w promocji i kosztuje 289,99 95,69 PLN.

Skusicie się?

Źródło: ubisoft.com

Artykuł Far Cry 6 w darmowej wersji próbnej pochodzi z serwisu World of Xbox.

Produkcja od Reply Game Studios właśnie wylądowała na komputerach osobistych oraz konsolach nowej generacji. Odcięto się więc tutaj od starszych konsol, co powinno pozwolić wycisnąć z tytułu jeszcze więcej pod aspektem technicznym. Nad tym tez oczywiście jeszcze się pochylimy.

Jeżeli chodzi o względy fabularne, to jest to typowy dla tego gatunku schemat. W dużym skrócie – uratuj świat przed złymi zjawami. Czyli wprawdzie nic nowego, odkrywczego czy przełomowego. No ale cóż, jakoś musimy uzasadnić przyczynę naszych starań. Osobiście dla mnie w tego typu grach historia schodzi gdzieś na dalszy plan – właśnie z owego powodu, braku oryginalności.

Najistotniejsza jest za to dla mnie mechanika oraz klimat. To są dla mnie dwa fundamentalne elementy, które decydują o tym, czy gra się przyjmie wśród graczy czy też może wręcz przeciwnie. I tutaj recenzowana dziś produkcja ma parę mocnych kart w swojej talii.

Soulstice to co prawda klasycznie tryb trzeciosobowy, jednak nie oszczędzono sobie tutaj odrobiny zabawy perspektywą. Oznacza to, że za jednym razem kamera ulokuje się tuż za naszą postacią, za jeszcze innym w rzucie izometrycznym a niekiedy niczym z gier platformowych od boku. Ogólnie rzecz biorąc taki zabieg mi się spodobał, mimo to niekiedy było to nieco kłopotliwe. Finalnie otrzymujemy tu coś klasycznego ale i także coś nieco na zasadzie Darksiders Genesis.

W grze wcielimy się w dwie siostry Briar oraz towarzyszącą jej duszę Lute. Obie tworzą duet bez którego zbyt wiele nie byłoby możliwe. Główną protagonistką bezie za to Briar, to waśnie w jej skórze się znajdziemy. Owszem przyjdą momenty kiedy będziemy prosić siostrę o pomoc, tak wszystkim zajmie się ona automatycznie.

Świat jest dosyć jednolity, ponury, zniszczony. Brakowało mi tu szczypty różnorodności, nawet te wszystkie cechy można oddać na więcej sposób niż jeden schemat. Zwłaszcza, kiedy często będziemy przemieszczać się między tymi samymi lokacjami. Graficznie jest całkiem fajnie, jednak nie ma tu raczej niczego przełomowego, przy czym przyznam szczerze, że po pozycji next genowej chciałbym oczekiwać nieco więcej.

Generalnie poza czasami z opóźnieniem doczytującymi się wysokiej jakości teksturami nic większego zarzucić nie mogę. Oświetlenie działa tu tak jak powinno, warunki pogodowe takie jak deszcz także prezentują się nienagannie. Ponadto do naszej dyspozycji oddano trzy tryby graficzne. Pierwszy stawia na płynność kosztem detali, drugi zaś odwrotnie a trzeci balansuje te dwie wartości. I w takim też zbalansowanym trybie ogrywałem tą wymagającą przygodę.

Co prawda od czasu do czasu zdarza mi się zagrac w jakiegoś hack and slasha, tak tutaj na starcie wybierając drugi, domyślny poziom trudności czasami miałem drobne problemy by sobie poradzić. Stopni trudności do wyboru mamy kilka, jest więc elastycznie , co oznacza, że nie powinniście doznać problemów z dopasowaniem go do siebie.

Tytuł będzie podsumowywał to, jak sobie poradziliśmy z każdą większą hordą wrogów. Przy ocenie pod uwagę wzięte zostaną trzy kategorie by na ich bazie wystawić końcowy werdykt – od brązu aż po diament. Bardzo fajny mechanizm, który może nam pokazać, nad czym powinniśmy jeszcze popracować, lub udoskonalić daną umiejętność.

Z umiejętnościami także jest ciekawie. Za zebrane w trakcie przygody punkty możemy kupować udoskonalenia broni czy też nowe ruchy. Oprócz tego możemy nabyć także nowe umiejętności, gdzie zastosowano ciekawe rozwiązanie, które pozwala swobodnie bawić się i eksperymentować z naszą postacią.

Otóż kupując daną zdolność za dajmy na to 1200 punktów, i widząc po czasie, że ta nie spełnia naszych oczekiwań, tak bez konsekwencji możemy ją anulować i dostać pełny zwrot waluty. Po czym nabyć coś innego i tak w kółko. Na tym polu więc wybory nie są ostateczne, także bez obaw, eksperymentujcie śmiało!

Oczywiście, by nie było zbyt kolorowo, takich zakupów nie poczynimy gdziekolwiek. Musimy na swojej drodze spotkać Laytona, lub poczekać na moment zakończenia rozdziału.

Wraz z postępami, odkrytymi nowymi broniami, nabytymi zdolnościami gra staje się coraz ciekawsza, a pojedynki stają się bardziej różnorodne. Poznajemy nowych rywali ale i z biegniemy czasu najlepsze metody ich zwalczania. Nie mamy tu tak, że trafiamy na nowopoznaną wrogą istotę i wiemy o niej wszystko. O nie, nie.

Będziecie musieli zgładzić określoną liczbę danego rodzaju wroga, by w growej encyklopedii zobaczyć kolejne szczegóły. Wtem dowiadujemy się, że na jednych lepiej działa stalowa pięść a na innych dajmy na to miecz w pewnej konfiguracji.

Sam model walk jest przyjemny, pokonywanie większych grup sprawia niemało satysfakcji, gdzie jednak brakuje mi trochę gibkości czy zwinności. Coś tu nie do końca dla mnie grało tak jak powinno.

Przykładowo zdarzało mi się nie dosięgać wrogów po doskoku, co raczej nie miało miejsca w innych grach tego typu. Na duży plus wskazałbym za to pełne wsparcie dla klawiatury i myszy, co niestety na konsolach jest rzadkością.

W tej całej opowieści jest też wspomniana przeze mnie dusza siostry – Lute. Ta pozwoli nam załączać dwa rodzaje pól. Lodowe niebieskie oraz czerwone, ogniste. Ich aktywacja będzie niekiedy niezbędna do pokonania określonej klasy rywali, czy też umożliwi rozkuwanie kryształowych skał na naszej drodze ale i nie tylko. Uważać musimy jedynie na możliwość przeładowania pól. Moc naszej siostry nie jest nieskończona a zbyt długo aktywne pole spowoduje chwilowy zanik obecności siostry, co może mieć niebyt przyjemne konsekwencje.

Wraz z zdobytymi umiejętnościami Lute powinna nas także nieco wspomóc w trakcie starć, podcinając trochę skrzydła nieprzyjaciołom. Kooperacja jest więc tu niezbędna by przetrwać.

Dla urozmaicenie oczywiście nie mogło zabraknąć drobnych znajdziek, w postaci doładowań życia i tak dalej, co jak najbardziej niejednokrotnie może uratować naszą skórę. Dodatkowym elementem sa także szybkie wyzwania. Te także ukryto po jednym na każdy poziom. Do raz już odkrytego będziecie mogli wracać w każdej chwili z menu głównego gry i próbować poprawić swój wynik.

Szybkie starcia polegają na teleportacji do wąskiego, lodowego obszaru, gdzie poznajemy wytyczne zadania. Przykładowo może być to pokonanie wszystkich w określonym czasie, sposobie czy też kolejności. Dobre przełamanie gdzieś tam przewijającej się monotonii.

Grę do recenzji udostępniło Dead Good PR.

Artykuł Soulstice – Recenzja ciekawego slashera pochodzi z serwisu World of Xbox.

Turbo Golf Racing, jak już sama nazwa wskazuje, kładzie nacisk na wyścigi w oparciu o grę w golfa. Tutaj, niczym we wspomnianym już Rocket League jeździmy przeróżnymi samochodami z tym, że nie po boisku piłkarskim, a po polu golfowym.

W grze dostępny będzie ośmioosobowy tryb online dla wielu graczy z rozgrywką międzyplatformową między konsolami Xbox jak i graczami na PC. Turbo Golf Racing zaoferuje wszelkie ulepszanie swoich samochodów za pomocą zmiany lakieru, kół, spojlerów, dopalaczy i kilku innych elementów. Deweloper ogłosił również, że gra będzie otrzymywać bezpłatne aktualizacje.

Gracze mogą zapisać się do bety, na oficjalnej stronie gry, która odbędzie się już niedługo. Użytkownicy, którzy należą do programu Xbox Insider, również niebawem powinni otrzymać możliwość dołączenia do bety.

Zobacz także: Free Play Days na ten weekend!

Dokładna data premiery nie jest jeszcze znana, jednak wiemy, że nastąpi to w tym roku. Gra zadebiutuje na konsolach Xbox One, Xbox Series X|S a także na PC. W dniu swojej premiery dostępny będzie w Game Pass.

Źródło: videogameschronicle.com / youtube.com

Artykuł Turbo Golf Racing w dniu premiery trafi do Xbox Game Pass pochodzi z serwisu World of Xbox.

Jeśli lubicie piękną i szaloną przejażdzkę, to Road 96 przypadnie Wam do gustu. Ciekawe miejsca, nietypowe postacie i ciągle zmieniająca, skupiająca się na opowieści przygoda zainspirowana twórczością Tarantino, braci Coen i Bonga Joon-ho.

Jako nastolatka uciekamy z autorytarnego państwa, a podejmowane przez nas decyzje będą miały wpływ na zakończenie. Road 96 jest grą przygodową w której generowane procedularnie wydarzenia niekiedy nas zaskoczą. Łączy w sobie akcje, eksploracje jak i melancholijne refleksje. Zachwycająca strona wizualna to jedno ale nie mogło zabraknąć również bogatej ścieżki dźwiękowej, na której znajdują się hity z lat 90.

Zobacz także: Promocja gier z otwartym światem!

Ubiegłoroczna premiera na PC jak i Nintendo została bardzo dobrze przyjęta. Gra zdobyła pięć nagród na gali Pégases Awards w kategoriach: najlepsza gra niezależna, więcej niż gra wideo, najlepsza dostępność, najlepszy projekt dźwięku i najlepszy projekt narracji.

Premiera gry odbędzie się 14 kwietnia na Xbox One i Xbox Series X|S.

Źródło: materiały prasowe

Artykuł Premiera Road 96 już w kwietniu! pochodzi z serwisu World of Xbox.