W dzisiejszych czasach wybór nowego monitora to wcale niełatwe zadanie. Zwłaszcza, gdy mówimy o produkcie, który ma nam posłużyć do gier. Fajnie w końcu by było zakupić coś przyszłościowego i na lata, tak by wykorzystać to, co oferują nie tylko obecne konsole, ale i te przyszłe.

Na półkach sklepowych wybór jest przeogromny. Tak samo ich podział, bowiem ceny są bardzo różne, tak samo producenci, rozdzielczości, rodzaje matrycy, ilość klatek na sekundę, magicznie brzmiące funkcje czy tez tryby. Jest tego od groma.

Oczywiście, dla niedzielnego gracza i codziennego, luźnego użytku w większości przypadków zdecydowanie wystarczy ekran Full HD. Jednak chcąc czegoś więcej, można sięgnąć po na przykład recenzowany dziś 27 calowy Philips 27M1F5800, znany tez jako Momentum 5000.

Jeżeli chodzi o jego specyfikację, to ten zaoferuje nam rozdzielczość 4K UHD na matrycy Nano IPS, 144 klatek na sekundę w przypadku PC (do 120 klatek w zależności od modelu konsoli), HDR czy VRR. Wszystko to oczywiście ma swoją, niemałą cenę, oscylującą w okolicach 3100 złotych. Jak to wszystko jednak sprawdza się w praktyce i czy warto wyłożyć w tym przypadku takie pieniądze? O tym mogłem się przekonać osobiście przez ostatnie kilkanaście dni.

Prywatnie na co dzień korzystam z również 27 calowego Samsunga, który generalnie do dziś działa bez zarzutów, jednak z biegiem czasu po latach jego jedyną zaletą stała się nieco wyższa rozdzielczość QHD (2560 × 1440). Nie ma tu żadnego HDR’a czy dodatkowych gamingowych funkcji. Ot taki całkiem zwykły monitor.

Chociaż dodatkowych cali nigdy mało, tak tym razem dobrze się złożyło, że mówimy o monitorze w tych samych wymiarach, co pozwoliło mi lepiej się wczuć w to, co oddaje obraz niż odciągać uwagę większą matrycą. Można więc powiedzieć, że zestawienie obu jest bardziej bezpośrednie, bo zmienia się praktycznie jedynie jakość wyświetlanego obrazu.

Bierzmy się jednak do roboty, bo przecież monitor sam się nie rozpakuje i nie podłączy. Tu całe szczęście Philips ma to bardzo fajnie opatentowane. Pudło zostało podzielone na dwie komory. W pierwszej z nich znajdziemy niezbędne przewody wraz z ogromnym jak cegła zasilaczem. Serio jest ogromny!

Umieszczono tu także oba elementy solidnej, stalowej podstawy. Te złączymy ze sobą za pomocą załączonej śruby, którą dzięki specjalnemu haczykowi wkręcimy ręcznie bez użycia jakichkolwiek narzędzi. Teraz nie pozostaje nam nic innego, jak zawiesić na tym to, co najważniejsze, czyli nasz ekran. Ten czeka już w drugiej komorze.

Zawieszenie go na uchwycie jest dziecinnie proste, gdyż jedyne co musimy zrobić, to wsunąć uchwyt podstawy w monitor do momentu, w którym usłyszymy kliknięcie. To wszystko. No prawie wszystko, jeszcze tylko ogarnąć przewody i jesteśmy gotowi rozpocząć zabawę. Dzięki temu, że wszystkie złącza HDMI są w tym samym standardzie (2.1), nie musimy się głowić co i gdzie podłączyć. Nie ma to żadnego znaczenia.

Zestaw gier, które katowałem w ostatnim czasie jest niemalże klasyczny, jak w przypadku ostatnich testów, jednak zaszły drobne zmiany. Oczywiście nie zabrakło Forzy Horiozn 5, Sea of Thieves, jednak poprzednie Warzone zastąpiło te nowe. Całkiem mocno wciągnąłem się także w dostępny w EA Play i Xbox Game Pass Ultimate Battlefield 2042. Fajnie odpręża po dniu w pracy.

Idąc po kolei, w Forzie Horizon 5 prócz rzecz jasna jak zawsze świetnej grafiki, pierwsze skrzypce tak naprawdę grał porażający HDR. Żółta karoseria mojego Dodge SRT Viper GTS na 10-cio lecie gry w słonecznym Meksyku aż wypalała oczy. Tutaj jeżeli o ten tryb obrazu chodzi, to mamy do wyboru kilka gotowych konfiguracji oraz miejsce na jedną własną. I szczerze mówiąc, w tym tytule miałem problem z trafieniem w ten najlepszy.

Domyślny był zbyt intensywny, jeszcze inny zbyt blady, kolejny uciekający jeszcze w inną stronę. Brakował mi tu czegoś pomiędzy. Niewątpliwie dużo też zależy od tego, czy będziemy grać w dzień, czy też w pomieszczeniu zaciemnionym. To ma istotny wpływ na postrzegany przez nas obraz. Finalnie pozostałem jednak przy tym pierwszym, a po kilkunastu minutach można było przyzwyczaić oko. To też niewątpliwie kwestia przeskoku względem tego, co miałem do tej pory ze swoim sprzętem, którego maksymalne jasności są na poziomie starych ekranów kineskopowych.

I tak, różnica między ekranami (moim Samsmungiem a tym dziś recenzowanym) pod tym względem jest piorunująca. Zwłaszcza jeśli powiemy o detalach w czerniach i bielach. Błyskawicznie odczułem to w Sea of Thieves. Najmocniej tak naprawdę krótko po tym, gdy z wielkim bólem spakowałem już Philipsa dla kuriera i odpaliłem SoT’a na swoim prywatnym monitorze. Choć tego nie lubię, to tym razem dobrze się złożyło, że swój rejs zacząłem w nocy. Ciemność totalna ciemność, centrum mojego i tak już nieco oświetlonego statku to czarna plama.

Nie widać totalnie nic. Poruszanie się i zrazem cała rozgrywka stała się mniej wygodna. Problem ten nie miał miejsca w przypadku Philipsa 27M1F5800 z HDR’em, gdzie w tych samych sytuacjach problem totalnie nie istniał. W ciemnych obszarach można było dostrzec to, co tam jest i to co widzieć według producentów gry powinniśmy. Nadal ewidentnie było ciemno, ale byłem w stanie dostrzec czy na statku stoją jakieś skrzynie ze skarbami, czy tez może niczego nie ma. To wszystko tak naprawdę przekładało się na całość – wodę, niebo, jaskinie.

To samo odnosi się do strzelanek, kiedy to skamuflowani wrodzy skrywają się w zaroślach. Dzięki szerokiej palecie barw łatwiej jest dostrzec wyróżniające się barwy i odcienie. Szczególnie się to sprawdza w takim Warzone, gdzie nierzadko eliminujemy drobne cele z ogromnych odległości. Tak jak jednak mówiłem, mankamentem pozostaje dla mnie trudność dobrania sobie idealnego trybu. Dokuczliwe było dla mnie także dosyć długie przełączanie się z sygnału SDR na HDR. Nie działo się to natychmiastowo, a matryca potrzebowała każdorazowo kilku sekund by się przełączyć, oddając w efekcie czarny ekran. Utrudniał to życie, jak na chwilę potrzebowałem wyjść z gry do dashboardu czy do niej wrócić, akcja się toczyła (zwłaszcza w multi) a ja nie mogłem nic przez te kilka cennych sekund zrobić.

Reasumując więc HDR w tym monitorze robi bardzo dobrą robotę, czego niestety nie jestem w stanie oddać Wam tego zdjęciami, bo jest to zwyczajnie technicznie niemożliwe. Trzeba to zobaczyć bezpośrednio na własne oczy. Także jeżeli jakkolwiek kiedyś zastanawialiście się, czy ten cały HDR jest czegoś wart, to po tym przykładzie jak i swoim ogólnym doświadczeniu zdecydowanie mogę odpowiedzieć, że tak. Oczywiście, należy wziąć nakładkę na to, że jedno urządzenie wspierające ten standard może być daleko od drugiego. To przede wszystkim leży u tego, jakie maksymalne jasności jest w stanie oddać nasz ekran.

Jednak HDR to nadal nie wszystko. W wspieranych grach na konsoli Xbox Series X wyciśniemy do 120 klatek na sekundę. I tutaj doszedłem do momentu, w którym możliwości monitora przewyższają to, co może konsola. Idealnym przykładem ponownie będzie morze piratów.

Miałem niemały dylemat, czy grać w trybie 60 klatek przy rozdzielczości UHD, czy może jednak 120 kosztem Full HD. I mimo tego, że 60 fps to już całkiem fajny i płynny wynik, tak przy przejściu na 120 ta płynność zdecydowanie zauważalnie rosła, tym bardziej, że zdarza mi się w ten tytuł pogrywać na myszce. Jednak tu pojawiał się już problem grafiki, oprócz czterokrotnie niższej rozdzielczości spadały też detale. Takie jak słabsze cienie, krótsze rysowanie, gorsze wygładzanie krawędzi, detale i tak dalej.

Siedząc jeszcze bezpośrednio przed wyświetlaczem mocno to widać. Oczywiście to wszystko jest podyktowane ograniczonymi możliwościami konsoli, które ten monitor w pełni i z dużym zapasem zaspakaja. Do tak pełnego jego wykorzystania przydałby się mocarny PC, gdzie tutaj moglibyśmy jeszcze pójść parę kroków dalej, do 144 klatek na sekundę, co jednak byłoby niesamowicie kosztowną zabawą. Jeżeli chodzi o ogólną płynność, to przede wszystkim w grach które mają z nią problem, czeka VRR. Ten stara wyrównać wszelkie spadki, czyniąc animację gładszą i przyjemniejszą dla oczu, dzięki temu te się mniej męczą.

Z dodatkowych możliwości i bajerów przygotowano funkcję Crosshair, która pozwala wyświetlić celownik na środku ekranu. Mega fajnie i przydatna rzecz do gier, które go nie posiadają. Jasne, co do zasady, gdy gra nie ma celownika, to nie ma go celowo. Możemy więc sobie tym sposobem sprytnie ułatwić rozgrywkę i osiągnąć przewagę nad rywalem. I też jak najbardziej najuczciwiej byłoby używać tego dodatku jedynie w grach singleplayer.

Nie mogło też zabraknąć trybu ochrony oczu, który stłumia kolory i ogranicza światło niebieskie w czterech poziomach do wyboru. To coraz częściej spotykanie rozwiązanie, mimo to nadal bardzo ważne i przydatne dla osób długo pracujących przy ekranie, szczególnie do późnych godzin. Zaś dla osób lubiących wielozadaniowość czeka tryb PBP (picture by piciture), który pozowała wyświetlić sygnały z obu wejść obok siebie jednocześnie. a więc możemy dla przykładu grać a obok oglądać mecz. Fajnie, że nadal wyświetlane obrazu mają wysoką rozdzielczość, dzięki czemu po zmniejszeniu robią się jeszcze ładniejsze. Szkoda tylko, że zabrakło tu trybu PIP (picture in picture), którego zwolennikiem jestem. Jego różnicą jest to, że nie wyświetla obrazów obok siebie, a jeden na drugim, w wybranym przez nas rogu ekranu. Uważam, że przy 27 calach takie rozwiązanie mogłoby się okazać bardzo praktyczne. Zabrakło tutaj wyboru. Sam interface monitora to charakterystyczny dla Philips EasySelect, którego obsługa nie powinna sprawić nikomu żadnych problemów, szczególnie gdy mieliście z nim już wcześniejszy kontakt.

Plusem są też niewątpliwie udostępnione porty USB (v. 3.2), dzięki którym możemy wykorzystać monitor jako swego rodzaju hub, czy też podłączyć akcesoria o krótszych przewodach. Choć krótsze przewody tutaj nie były dla mnie problemem, tak nim były, gdy testowałem większy, 32 calowy Philips Momentum 32M1N5800A. Jak widzicie na zdjęciach używam lampki Xiaomi Mi Computer Monitor Light Bar, która jest zamontowana do górnej krawędzi ekranu. Przy 32 calach jej przewód okazywał się zbyt krótki by podłączyć go do zasilacza, tak też bez problemu wykorzystałem wtedy port USB z tyłu monitora, co rozwiązywał sprawę całkowicie.

Samo wykonanie urządzenia także wysoko stawia poprzeczkę. Podstawa jest solidna, monitor choć pokryty już plastikiem, to takim, który jest dobrze spasowany i nie trzeszczy, nie daje uczucia taniości. Regulacja położenia ekranu daje nam pełen PIVOT. Spor zakres ruchu góra – dół, pod kątami. Wspaniała sprawa. Na minus wskazałbym tylko brak jakiegoś kliku, gdy ekran znajduje się w idealnie poziomej pozycji, będąc idealnie na wprost. Czasami nieco trudno było wyłapać ten moment, gdy chciało się coś poprawić czy na chwilę zmienić. Same złącza ułożóne są typowo dla większości monitorów tej marki – z tyłu obudowy skierowane w dół.

Abstrahując od ceny, która dla każdego będzie ograniczeniem na innym poziomie, mogę taki monitor z czystym sumieniem polecić każdemu. Każdemu, kto chce z konsoli wycisnąć wszystko, a od obrazu oczekuje czegoś więcej. Philips 27M1F5800 powinien sprawdzić się tu doskonale i zdać test. Warto jednak pamiętać, że ten głównie skupia się na tym, co najważniejsze – czyli na obrazie. Nie uświadczycie tu żadnego Ambilight czy bardziej w tym przypadku Ambiglow, wbudowanych głośników, smart systemu czy aplikacji.

Dziękujemy za użyczenie sprzętu na czas testów!

Artykuł Philips 27M1F5800 – Recenzja monitora gamingowego pochodzi z serwisu World of Xbox.

Jakiś czas temu Philips zapytał się nas, czy nie zechcielibyśmy sprawdzić w akcji ich gamingowego monitora Momentum 32M1N5800A. Trochę się tego obawiałem ze względów niekoniecznie dużej ilości czasu, jednak jako gracz, który często grywa na monitorze nie mogłem odmówić.

W przeszłości testowaliśmy już dla Was inny ekran tej marki, który był oparty na licencji Designed for Xbox. Wspomnianą recenzję sprawdzicie pod tym linkiem. Tym razem na tapet wzięliśmy coś, co prawda bez wspomnianego certyfikatu, ale za to o dosyć podobnych parametrach przy jeszcze większym, 32 calowym rozmiarze. I nie ukrywam, że tutaj przesiadka z mojego prywatnego, 27 calowego wyświetlacza była to naprawdę miła przesiadka. Owszem po parunastu dniach użytku różnica nie jest już tak intensywnie odczuwalna jak na początku, tak doskonale zdaję sobie sprawę, że faktyczną różnicę odczuję dopiero po zakończeniu testów i oddaniu sprzętu ze łzami w oczach kurierowi.

Jednak nadal 32 cale na biurku przed samą twarzą, z 4K i HDR robią robotę, kwestia szybkiego przyzwyczajenia do niego oka może wynikać z mojej pracy, jaką wykonuję zawodowo, gdzie spędzam sporo czasu przy dużych rozmiarów telewizorach. Tak duża matryca to zarówno komfort pracy na komputerze czy też bardzo wygodna rozgrywka w ulubione tytuły.

Jednak co tak dokładnie otrzymujemy poza sympatycznym wymiarem, na co warto zwrócić tu uwagę? Jakie są najmocniejsze strony tego modelu, a które stanowią jego słabostkę? Sprawdzałem to przez ostatnie dwa tygodnie z hakiem i chętnie podzielę się z Wami moimi odczuciami. Zapraszam do lektury.

Philips Momentum 32M1N5800A ma być przede wszystkim modelem skierowanym do graczy. Możemy więc się spodziewać, że otrzymamy coś więcej, niż tylko działającą jakkolwiek matrycę. W tym przypadku mowa o ekranie IPS o rozdzielczości maksymalnej 4K UHD z odświeżaniem na poziomie 144 klatek na sekundę. Dzięki wykorzystaniu na każdym ze złącz HDMI standardu 2.1 możemy liczyć, że zarówno tak wysoka rozdzielczość jak i klatki na sekundę pójdą ze sobą w parze (120 w przypadku HDMi, 144 przy Display Port). Oczywiście mówimy tu także o najnowszej generacji konsol – Xbox Series X|S. I jak najbardziej plusem jest właśnie to, że oba ze złącz ten standard posiadają, gdzie na przykład niektórych telewizorach, które wejść mogą posiadać po 3-4, tak te z HDR nierzadko jest tylko jedno.

Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, aby do owego monitora podłączyć komputer czy też inną konsolę. Produkt ten nie posiada nawet wspomnianego wcześniej certyfikatu. Jest to po prostu gamingowy monitor, który powinien się sprawdzić w parze z różnego rodzaju sprzętem. Ma on jednak swoje pewne braki (ale i też plusy) względem swojego kolegi, który już taki certyfikat ma. Ale o tym dalej, w swoim czasie.

Dla wielu jak i samego mnie połączenie rozdzielczości z klatkami na zaoferowanym tu poziomie brzmi doskonale i tak naprawdę wystarczająco, zwłaszcza, że prywatnie dysponuję monitorem o rozdzielczości 1440p 120hz, gdzie jest już naprawdę fajnie. Jednak gdyby do tego dołożyć HDR, tak jak w przypadku recenzowanego Philipsa, to efekt staje się jeszcze bardziej podsycony.

Tak wysoka rozdzielczość widziana z bliska na 32 calach robi niesamowite wrażenie, także dodając do tego szeroką paletę barw mamy zestaw niemalże idealny. HDR10 (brak wsparcia dla Dolby Vision) działa tu w standardzie HDR Display 400, co pozwala już ten efekt odczuć w wspieranych grach.

Co ważne monitor jest fabrycznie kalibrowany i weryfikowany pod kątem spełnienia minimalnych wymogów jakości oddawanego obrazu. Po włączeniu jesteśmy więc tak naprawdę gotowi do zabawy. I tutaj przyznam szczerze, że nie uświadczyłem żadnych problemów z przesyconymi barwami na żadnym z dostępnych trybów, co miało miejsce w przypadku testowanego wcześniej Philips Momentum 279M1RV. Nie odnotowałem także problemów z kilkusekundowym brakiem obrazu przy zmianie sygnału z SDR na HDR. Monitor działa więc pod tym względem znacznie sprawniej.

Możliwe jednak, że wynika to ze zrezygnowania z kilku elementów. Dla przykładu w Philips Momentum 32M1N5800A nie znajdziemy tu tylnego oświetlenia Ambiglow (odpowiednik Ambilight dla monitorów), czy drobnych udogodnień dla graczy w postaci możliwości włączenia celownika na środku ekranu. Niewykluczone więc, że te aspekty pozwalają urządzeniu zaoszczędzić pamięć i działać sprawniej.

Oczywiście nie zabrakło za to tego, co dla graczy nierzadko może odgrywać wolną rolę. Otóż tak: rozdzielczość: jest, klatki: są, nawet do 144 w przypadku komputerów, HDMI 2.1: jest; DipslayPort: jest; złącza USB: są. No i rzecz jasna Variable Framerate. Dla gier, które potrafią zaliczać spadki płynności, to coś, co pozwala je pod tym aspektem uratować i wygładzić nierówności, uzupełniając braki. Dzięki temu rozgrywka staje się płynniejsza, bardziej dokładna a nasze oczy mniej się męczą.

Ja już klasycznie w przypadku testów monitora z punktu widzenia gracza, w domowych warunkach wybrałem te tytuły, które moim zdaniem pozwolą zaobserwować mi najwięcej. Dlatego też odwiedziłem Meksyk w Forzie Horizon 5, przemierzałem morza w Sea of Thieves, ale i tez trochę pobiegałem z karabinami w Call of Duty czy tez Gears 5. I tak w każdym z przypadków byłem równie wysoce zadowolony. Naprawdę ciężko jest o sprzęcie z takimi parametrami powiedzieć coś złego, jeżeli mówimy o jego działaniu. Pamiętając jeszcze o dokonanej kalibracji wiemy też, że widzialny przez nas obraz jest możliwie najlepszy w oferowanych parametrach.

Jeżeli zaś jednak cokolwiek użytkownikowi by nie odpowiadało, to zawsze do dyspozycji jest pozostawiony tryb obrazu we własnej konfiguracji, gdzie co nieco możemy pozmieniać i dostosować wedle swoich potrzeb i preferencji. Tak naprawdę więcej i najwięcej można by powiedzieć dopiero po fachowym teście z odpowiednim osprzętem. Jednak na samym końcu o wszystkim decydujemy my gracze, widząc to wszystko swoimi oczami, nie zwracając uwagi na liczby osiągnięte w testach. Dopiero znaczące odchyły, od dajmy na to konkurencyjnych urządzeń, byłyby jakkolwiek zauważalne. Jednak dla fanów danych, załączam poniżej te najważniejsze:

Typ panelu LCD	Technologia IPS
Typ wyświetlacza	System W-LED
Maks. rozdzielczość	3840 × 2160 przy 144 Hz
Gęstość pikseli	139,87 PPI
Jasność	500 cd/m²
Niewielkie opóźnienie wejścia	Tak
Bez efektu migotania	Tak
Tryb LowBlue	Tak
AMD FreeSync	Tak
Wejście sygnału	HDMI 2.1 x 2, DisplayPort 1.4 x 2
Wyjście audiou	Słuchawkowe
USB	USB-B x 1 (typu upstream), USB 3.2 1 generacji x 4 (typu downstream, 2 z funkcją szybkiego ładowania BC 1.2)
MultiView	Picture by Picture

Osobiście więc pod względem obrazu nie mam tak naprawdę nic złego do powiedzenia, jedynie może ten HDR… no mógłby być choć odrobinę mocniejszy, bardziej namacalny. Bo mimo wszystko płacąc około 3800 złotych za produkt, są rzeczy, których można z pełną śmiałością oczekiwać w zamian.

Jak się ma samo wykonanie monitora Philips Momentum 32M1N5800A? Tutaj jest niezmiennie s-o-l-i-d-n-i-e. Niesamowicie masywna, stalowa podstawka podstawa daje poczucie wysokiej jakości, w przeciwieństwie do powszechnie obecnego plastiku. Niejednej osobie do gustu może nie przypaść za to jej kształt. Bowiem podstawa w kształcie litery „C” zajmuje dosyć dużo miejsca i nie wszędzie może być to dobrym rozwiązaniem. Tak samo jak ulokowanie joysticka sterowania monitorem po prawej stronie na tylnej obudowie.

Nie byłoby w tym rozwiązaniu nic złego, gdybyśmy mieli do czynienia z czymś mniejszym. W moim przypadku, tak jak widzicie na zdjęciach taki rozmiar pochłania już sporo miejsca. W rezultacie nie jestem wsunąć dłoni pomiędzy monitor a stojącą obok konsolę, by włączyć wyświetlacz. Każdorazowo jestem zmuszony obrócić go i dopiero wtedy jestem to uczynić. Umieszczenie tego guzika po środku na dole rozwiązałoby problem całkowicie. Zwłaszcza, gdy spojrzymy na to przez pryzmat osób posiadających więcej niż jeden monitor, gdy te są ściśle koło siebie. Sam montaż elementów podstawy jak i podłączanie do niej monitora to także poezja. Zapomnijcie o śrubokręcie, śrubkę łączącą dwa elementy podstawy skręcicie za pomocą zamontowanej zawleczki, a całość do monitora łapiemy na „klik”.

Co do samej regulacji ekranu i jego obracania, to w przypadku Philipsa jest niezmiennie wręcz kapitalnie. Spory zakres ruchu góra-dół, pod kątem (na boki i góra-dół), a nawet możliwość obrócenia całości do pozycji pionowej. Wszystko to wykonamy lekkim ruchem jednej ręki, co jest zarazem plusem jak i drobnym minusem. Przykładowo przy każdym włączeniu konsoli chcąc ten monitor lekko obrócić by go włączyć, sporadycznie miałem nieznaczne problemy, żeby powrócić z nim do pozycji początkowej, w idealnym poziomie, tak jak było.

Jeżeli chodzi o estetykę i jakość wykonania samego Philips Momentum 32M1N5800A, to mamy tu do czynienia z plastikiem. Generalnie wygląda to bardzo dobrze, nie wygląda to na możliwie najtańszy komponent. Frontowa obudowa jest minimalistyczna. Posiada cienkie ramki z wyłączeniem tej dolnej, która przy wykonaniu ze szczotkowanego metalu mogłaby jedynie jeszcze bardziej wkomponować się w całość wraz z podstawką.

Estetycznie jest także jeżeli chodzi o plecki. Jeżeli więc w Waszym przypadku byłby one na widoku nie musicie się o ten aspekt obawiać. Miłym plusem jest tez to, że przygotowano opcjonalną nakładkę z haczykiem, na której zawiesicie swoje słuchawki. Na minus wskazałbym za to sposób w jaki ulokowano złącza. Na pewno nie jest on przyjazny przy podłączaniu nowych urządzeń.

Wzdłuż podstawy przygotowano drobny kanalik, w którym to poprowadzicie wszystkie kable. No dobra, raczej nie wszystkie. Kanalik jest na tyle nieduży, że trudno pomieści tam wszystkie przewody. Taki też problem miałem, gdzie nie posiadam wcale grubszych przewodów HDMI, już nie mówiąc o niewykorzystanych złączach USB czy DisplayPort.

Na ratunek Waszego cable managementu może za to przyjść zasilacz wbudowany już w monitor. Nie szukajcie więc w opakowaniu żadnej wielkiej kostki zasilającej, bo jej zwyczajnie nie ma.

Porządek został także zachowany w pudełku. Te podzielono na dwa poziomy, gdzie na pierwszym znajdziemy niezbędne przewody oraz elementy podstawy. Niżej bezpiecznie czekać będzie ekran. Cieszy też rezygnacja ogumienia w drucikach spinających kable na rzecz papierowego zamiennika.

Artykuł Philips Momentum 32M1N5800A. Recenzja monitora. pochodzi z serwisu World of Xbox.

Jako gracz konsolowy przeszedłem długą drogę pod względem ekranów. Zaczynając na kineskopowym telewizorze, poprzez te Full HD dotarłem do ery 4K. Na co dzień grywam zarówno na monitorze jak i na telewizorze. Zależnie od kaprysu i zapotrzebowania.

Jeżeli chodzi o ten większy wyświetlacz, to jest to model z 2016 roku. Poza rozdzielczością UHD czy umownym HDR nie posiada zbytnich bajerów. Z kolei mój prywatny, 27 calowy monitor pozwala na rozgrywkę w rozdziałce QHD (2560 x 1440 pikseli) przy 120 klatkach, aczkolwiek bez szerokiego zakresu dynamiki i wielu innych oferowanych przez dzisiejszą technologię rozwiązań.

Zaś w ostatnim czasie dzięki uprzejmości marki Philips przez ostatnie tygodnie mogłem testować w swoim domowym zaciszu model Momentum 279M1RV. Jest to także ekran o tym samym wymiarze, z jakim mam do czynienia każdego dnia. Rozmiarowo jest to dla mnie optymalny wariant, i zarazem dobry pod względem zestawienia z tym co mam.

Co jednak ma wyróżniać Philips Momentum? Przede wszystkim jest to model opracowany wspólnie z Microsoftem w ramach certyfikatu Designed for Xbox. Ten oznacza, że dany produkt spełnia dane standardy i jest możliwie jak najbardziej kompatybilny i spójny z Waszymi konsolami. Możemy więc tu liczyć na praktycznie pełne wykorzystanie tego, co oferuje obecna generacja konsol. Jedyne czego tak naprawdę tutaj nie uświadczymy to Dolby Vision.

Jeżeli spojrzymy na możliwości techniczne, to Momentum 279M1RV zaoferuje nam matrycę nano IPS o odświeżaniu do 144Hz (maksymalnie 120 w przypadku Xboksa), HDR z certyfikatem Display 600, VRR, tryb gry czy też Ambiglow. Są to główne cechy tego modelu, którymi chwali się producent. Jak to jednak wypada w praktyce i czy jest adekwatne swoich pieniędzy?

Ze względu na to, że otrzymany od nas egzemplarz jest użyczany różnym redakcjom nie będę się mocno skupiał na jego rozpakowaniu. Przyjeżdża on jednak w dość dużym i ciężkim opakowaniu. Za wagę w głównej mierze odpowiada masywna i solidna stalowa podstawa, ale o niej za chwilę. Całość natomiast jest zgrabnie i bezpiecznie zapakowana, pozwalając na sprawne przygotowanie monitora do pracy. Plusem na pewno będą załączone w zestawie przewody – HDMI 2.1, DisplayPort oraz USB.

Składanie to czysta przyjemność. Zależnie od konstrukcji naszego stanowiska ekran możemy zawieść na ścianie dzięki przygotowanym otworom w standardzie VESA 100×100, lub użyć do tego podstawy. Ta jest naprawdę ciężka. Nie mamy tu do czynienia z plastikiem, a dwuelementową stalą na gumowych nóżkach. Waga sama w sobie zapobiega jakiemukolwiek przemieszczaniu się ekranu po blacie na przykład w przypadku jego regulacji. Trzeba użyć autentycznie sporo siły aby spróbować go przesunąć. Po złożeniu podstawa zyskuje kształt litery „T”.

Zajmuje więc możliwie jak najmniej przestrzeni pozostawiając pod sobą wolne miejsce na na przykład głośniki. Co ważne, ten model posiada takowe wbudowane, na nich też się zresztą zaraz skupimy. Budowa uchwytu pozwala na bardzo swobodną regulację góra-dół niemalże w zakresie 15 centymetrów, obracanie pod kątem na boki oraz wychylenie górnej lub dolnej krawędzi. Pod tym względem jest nieźle i super byłoby to widzieć w każdym monitorze.

Monitor prezentuje się bardzo dobrze. Nie wygląda nadmiernie gamingowo, pozwalając wkomponować się w większość wnętrz. Wąskie ramki, z tyłu część górnej obudowy wykończona plastikiem piano-black, pozostawiając resztę matową. Wzdłuż krawędzi poprowadzono diody od systemu Ambiglow. Nie mam żadnych zastrzeżeń co do jakości użytych materiałów. Te jedynie mogę mieć co do rozlokowania złącz. Pomimo tego, że monitor możemy bardzo swobodnie obracać, to podłączanie nowych urządzeń nie należy do najwygodniejszych. Wszystkie wejścia / wyjścia skierowane są w dół. Przez to dostęp do nich jak i widoczność jest ograniczona, zwłaszcza gdy pod uwagę weźmiemy wagę całego monitora, gdybyśmy chcieli go lekko na chwilę odstawić. Ponadto przy nieco sztywniejszych przewodach te mogą nie zdążyć się wywinąć do góry, w kierunku kanału, przez co mogą być nieznacznie widoczne pod dolną krawędzią ekranu.

Myślę, że o wiele intuicyjnie byłoby, gdyby porty były skierowane w bok, a całość by posiadała ewentualną klapkę na tylną obudowę czy innego rodzaju zaślepkę dla zachowania estetyki. W ten sposób użytkownik jasno by widział, gdzie znajduje się poszukiwane przez niego złącze pozwalając na wygodne i bezpieczne podłączenie przewodu. Bo jeżeli o same złącza chodzi jest bardzo fajnie. Dostajemy trzy wejścia HDMI, a każde z nich w standardzie 2.1, nie musimy się więc zastanawiać gdzie podłączyć konsolę, bo będzie to bez znaczenia, gdyż na każdym wejściu mamy full opcję. Dalej mamy DisplayPort, USB-C oraz USB-B (typu upstream), cztery USB 3.2 (typu downstream, 1 z funkcją szybkiego ładowania BC 1.2) a także wyjście na słuchawki.

No dobrze, tyle z tej całej otoczki. Pora teraz odpowiedzieć sobie na najważniejsze pytanie: jak to wszystko działa w praktyce?

Chcąc jak najlepiej sprawdzić monitor, poza pracą na komputerze skupiłem się na możliwie jak najlepszych do tego grach. Kierowałem się tutaj tymi tytułami, które stawiają na grafikę lub płynność, a także te, które z jej utrzymaniem mają mniejsze lub większe problemy, by zobaczyć jak poradzi sobie z nimi tryb VRR. W ten oto sposób głównie ogrywałem takie tytuły jak: Forza Horizon 5, Gears 5, Call of Duty: Warzone, Sea of Thieves czy Marvel: Strażnicy Galaktyki.

Odpalamy więc konsolę! Zanim jednak przejdziemy do pierwszej gry trzeba koniecznie przejść do sekcji ustawień konsoli i upewnić się, że mamy włączoną maksymalną rozdzielczość, odświeżanie, VRR itd. Wszystko się zgadza, wszędzie zielone ptaszki (prócz Dolby Vision).

Na pierwszy rzut idzie Forza Horizon 5. Póki co na domyślnych ustawieniach obrazu w monitorze. I tutaj jest jeden wielki opad szczęki. Rozdzielczość 4K na 27 calach, które mamy tuż przed oczami w odróżnieni do typowej sytuacji z telewizorem robi przeogromne wrażenie. Pry takim zagęszczeniu pikseli jadąc piaszczystą drogą widać na nawierzchni każdy jeden kamyczek, detal. Głębia kolorów też gra niepowtarzalnie ważną rolę. Te od samego początku sprawiały wrażenie tak pełnych, naturalnych. No i ten HDR! Mimo, że grałem w słoneczny dzień, to czuć było, że ten tu jest, a certyfikat Display 600 nie jest tylko pustą frazą na opakowaniu. To już jest ten poziom, gdzie ten efekt zdecydowanie się odczuwa. Trudno odkleić się od zabawy.

Słońce w Sea of Thieves? Autentycznie odruchowo mrużyłem oczy, szczególnie przy wieczornych sesjach. Oczywiście na potrzeby testów przełączyłem w ustawieniach tytuł z trybu 120 FPS & FHD na 60 FPS & UHD. Tu też od razu było czuć każdy jeden detal, który tylko oddaje nam gra. Nie omieszkałbym użyć stwierdzenia, że niemalże każdy ogrywany tytuł zyskiwał nową jakość, świeżość.

To wszystko składa się na niesamowicie doskonałą immersję w grę i jej otoczenie. Byłem w mocnym szoku, że tak mocno odczuję przeskok z mojego 1440p na Philipsa Momentum.

Jeżeli chodzi o same tryby obrazu, jakie oferuje monitor mamy tu do wyboru takie jak między innymi: Xbox, Gra HDR, Display 600, Zdjęcie HDR, Film HDR czy też własny. I tutaj z każdym z nich tak naprawdę miałem problem, co mnie trochę zdziwiło, bowiem ekran jest fabrycznie skalibrowany pod względem maksymalnego poziomu przekłamania barw.

Otóż ewidentnie każdy z powyższych trybów przeginał z kolorami, każdy w swoją stronę. Jeden był zbyt wypłukany z kolorów, drugi zaś nimi emanował do przesady. O ile na przykład Gra HDR sprawdzała się świetnie za dnia, to już wieczorem musiałem przejść na Display 600 lub tryb własny. Najtrudniej było mi odnaleźć się wieczorami i trafić w ten idealny punkt.

Z kolei kąty widzenia jak to na matrycę IPS przystało są jak najbardziej prawidłowe i absolutnie nie ma tu do czego się przyczepić.

Co ważne mamy do dyspozycji tryb LowBlue, ten jak sama nazwa wskazuje ogranicza szkodliwe dla oczu światło niebieskie. Bardzo fajne jest to, że ten nie działa zero jedynkowo, a oddano do użytku aż cztery jego poziomy. Pozwala to nawet na komfortowe korzystanie z niego w ciągu dnia. Oczywiście tryb LowBblue nie zadziała przy sygnale HDR.

Rozczarowaniem jest dla mnie Ambiglow. Dla tych co nie wiedzą, jest to nazwa systemu diod ukrytych na tylnej obudowie monitora. Te mają za zadanie świecić na ścianę w taki sposób, by wizualnie powiększyć nam ekran i wnieść dodatkowy klimat do pokoju. Czytaj w tych samych kolorach, jakie są aktualnie wyświetlane. I o ile przy jednolitych kolorach, lub mocno oddzielonych sprawdza się to bardzo fajnie, to gdy na ekranie dzieje się więcej nie działa to już tak fajnie, jakbym mógł oczekiwać. Zwykle przy graniu w tak barwnych Strażników Galaktyki kończyło się na wyświetlaniu jednolitego, delikatnego niebieskiego odcienia.

Poza tym kluczowym dla Ambiglow trybem przygotowano jeszcze świecenie w rytm muzyki, pulsowanie, różne wzory i animacje czy jeden stały kolor w tym trzy poziomy jasności. Na minus mogę wskazać jeszcze jedynie to, że załącza się on ogólnie dla całego monitora, a nie dla konkretnych kanałów HDMI. Przez to po wieczornej sesji z konsolą musiałem za każdym razem rano go wyłączać siadając do komputera.

Spytacie się pewnie o ten cały VRR? Jak to działa, co to w ogóle jest? Otóż Variable Refresh Rate ma za zadanie uczynić naszą grę jak najbardziej płynną. Tyczy się to głównie gier, które mają problem z utrzymaniem stałej ilości klatek. Tutaj wszelkie spadki i skoki powinny być łatane w locie, zapobiegając efektowi rwania obrazu, wywołanym wyświetlaniem tak zwanych półklatek. Doskonałym przykładem takiej gry będzie tutaj Call of Duty: Warzone, które potrafi działać w zakresie 100 – 120 klatek na sekundę. System ma więc nad czym pracować. Moje odczucia? Wszystko jak najbardziej w porządku, gra się bardzo dobrze. Jest płynnie, ostro, nie ma efektu pływającego obrazu. Oczywiście bez skilla nawet najlepszy monitor nam nie pomoże, ale było w zupełności okej.

Jeżeli mowa o grach typu FPS, to tutaj Philips Momentum wychodzi z drobnym ułatwieniem, które może się przydać w niektórych grach. Otóż w jego ustawieniach możemy włączyć… celownik. Bardzo przydatne w grach, w których go intencjonalnie nie ma. Taki mały cheat!

Dodatkowym atutem na pewno będzie obsługa funkcji HDMI CEC. Ta pozwala na dodatkową komunikację pomiędzy konsolą a monitorem, która przekłada się na możliwość wzajemnej kontroli urządzeń. Bez problemu uczynimy więc, by monitor włączył się automatycznie po uruchomieniu konsoli ale i nie tylko. To zawsze szansa na bardziej komfortowe korzystanie ze sprzętu.

Jednak poza tymi zaletami i wadami, które wymieniłem jest przynajmniej jeszcze jedna, która rzuciła mi się w oczy. Urządzenie długo myśli, przechodząc pomiędzy trybami SDR i HDR w obie strony. To powoduje kilkusekundowe wyświetlanie czarnego ekranu na przykład w momencie gdy z gry przechodzimy do dashboardu. W pewien sposób spowalnia nam to działanie naszej przeciez szybkiej konsoli. Musimy w końcu wyczekać te kilka sekund, aż monitor wreszcie poda nam sygnał by cokolwiek widzieć.

Aha, jeszcze głośniki, obiecałem, że będzie o głośnikach. Czy można powiedzieć o nich coś więcej niż tylko super, że w ogóle są? Na pewno można przyznać, że nie należą do tych najgorszych. Dwa głośniki 5W potrafią grać całkiem głośno, sam dźwięk jest za to dość płaski, i nie wyrywa z kapci. Z oczywistych przyczyn brakuje bassu. Do grania, szczególnie tym bardziej wymagającym na pewno tych zewnętrznych (nic nie stoi na przeszkodzie żeby takie podłączyć, lub użyć słuchawek) nie zastąpią, ale powinny być nienajgorszą alternatywą na jakiś czas.

Philips Momentum 279M1RV nie jest więc sprzętem idealnym, wolnym od mankamentów. Urzeka zaś tym co najważniejsze, czyli fantastyczną jakością obrazu, pełnią kolorów, mocnym HDR’em, dobrym odświeżaniem z VRR. To wszystko na samym końcu pozwala wykorzystać możliwości konsol obecnej generacji do maksimum (tak, PlayStation 5 też zadziała).

Pytanie jest tylko, czy to wszystko jest wprost proporcjonalne do ceny? Nie ma co ukrywać, że nie jest to monitor tani, przyjdzie nam bowiem zapłacić za niego w graniach ceny dwóch konsol Xbox Series X. Przy czym podkreślę, że to nadal monitor, nie uświadczymy tu więc żadnego smartTV czy aplikacji.

By tak naprawdę poznać odpowiedź na to pytanie, trzeba go zobaczyć na własne oczy. Żadne zdjęcia czy moje słowa nie oddadzą faktycznego efektu. Abstrahując od samej ceny mogę jedynie powiedzieć, że jest naprawdę bardzo, bardzo dobrze. Z wielkim żalem oddawałem go kurierowi po zakończonych testach.

Artykuł Philips Momentum 279M1RV. Recenzja monitora stworzonego dla konsoli Xbox. pochodzi z serwisu World of Xbox.

Podobnie jak na konsolach Xbox One, gdzie wybrane gry z Xboksa 360 mogliśmy przełączać między trybem większej rozdzielczości a wyższego klatkażu, tak podobnej funkcji doczekał się teraz Series X|S.

Oznacza to, że począwszy od dziś w pięciu tytułach (lista poniżej) z poprzedniej generacji otrzymamy dodatkowe klatki, dzięki mocy obliczeniowej, jaka drzemie w konsoli. To przełoży się na jeszcze większą płynność, a co za tym idzie lepsze wrażenia z rozgrywki. Do tego możemy dołożyć obecny już tryb Auto HDR (wzbogaca tytuły o HDR, gdy te go natywnie nie posiadają) i nasz czas spędzony z padem w dłoni staje się jeszcze bardziej satysfakcjonujący.

To, kiedy gra korzysta z FPS Boost’a czy wspomnianego Auto HDR możemy dowiedzieć się w bardzo prosty sposób, włączając przewodnik w trakcie gry. W prawym górnym rogu ujrzymy wtedy odpowiednie oznaczenia.

Na początek w gronie wspieranych gier przez FPS Boost są:

• Far Cry 4
• New Super Lucky’s Tale
• Sniper Elite 4
• UFC 4
• Watch Dogs 2

Niebawem na wiosnę otrzymamy także możliwość włączania i wyłączania takich udogodnień w konkretnych grach, gdybyśmy sobie tego z jakiegoś powodu życzyli. Na ten moment gracze mogą jedynie zrezygnować z trybu Auto HDR, wyłączając go całkowicie dla wszystkich obsługujących go tytułów w ustawieniach wyjścia obrazu konsoli.

Microsoft nie ustaje w udoskonalaniu swojej najnowszej konsoli i zapowiada wsparcie FPS Boost dla wielu kolejnych gier na przestrzeni nadchodzących miesięcy, także tych dostępnych w ramach Xbox Game Pass.

Źródło: news.xbox.com

Artykuł FPS Boost nadciąga na Xbox Seires X|S pochodzi z serwisu World of Xbox.

Chyba nikomu nie trzeba przedstawiać Kolekcji Halo Master Chief. Jest to zestaw składający się niemalże z pełnego Uniwersum Halo. Posiada on w sobie Halo: Combat Evolved Anniversary, Halo 2: Anniversary, Halo 3, Halo 3: ODST, Halo: Reach a także Halo 4.

Wszystkie te części gracze mogą od samego początku podziwiać w wersji oryginalnej, oraz odświeżonej za pomocą przełączania się pomiędzy trybami w dowolnym czasie. Remastery zostały jeszcze dodatkowo ulepszane po wydaniu konsoli Xbox One X. Historia i tym razem zatacza koło, i to jeszcze z większym rozmachem!

Bez żadnych dodatkowych opłat, posiadacze gry, oraz subskrybenci Xbox Game Pass otrzymają kolejne ulepszenia na next-genach. Te rzecz jasna zadziałają w ramach tej samej kopii gry.

Co zyskają gracze wraz z aktualizacją?

• Pełną optymalizacje pod kątem Xbox Series X|S
• 120 klatek na sekundę (kampania & multiplayer)
• Ulepszony tryb dzielonego ekranu, dający do 4K na Series X
• NOWOŚĆ: Regulacja FOV (pola widzenia)
• NOWOŚĆ: Rozgrywka pomiędzy generacjami

Artykuł Halo Master Chief Collection zoptymalizowane dla Xbox Series X|S pochodzi z serwisu World of Xbox.

Microsoft podzielił się z graczami listą gier, które zaoferują maksymalne doznania graficzne na nowej generacji konsol. Już pierwszego dnia, czyli 10 listopada, 30 tytułów zostanie pod nią zoptymalizowanych. Ponadto, z tego aż 20 zadziała w ramach Smart Delivery.

Oznacza to, że będziecie mogli użyć swojej kopii z Xboksa One, a ta automatycznie zostanie odtworzona w najlepszej wersji, przygotowanej dla Series X oraz S, bez żadnych dodatkowych opłat. Dla przykładu, w ten sam sposób po swojej premierze zadziała także Cyberpunk 2077. W pozostałych przypadkach, konieczny będzie zakup oddzielnej wersji gry, jeśli zależy Wam na lepszych efektach wizualnych.

Oto lista gier, w pełni gotowych na Xbox Series X|S:

• Assassin’s Creed Valhalla (Smart Delivery)
• Borderlands 3 (Smart Delivery)
• Bright Memory 1.0
• Cuisine Royale (Smart Delivery)
• Dead by Daylight (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• Devil May Cry 5: Special Edition
• DIRT 5 (Smart Delivery)
• Enlisted
• Evergate
• The Falconeer (Smart Delivery)
• Fortnite
• Forza Horizon 4 (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• Gears 5 (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• Gears Tactics (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• Grounded (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• King Oddball (Smart Delivery)
• Maneater (Smart Delivery)
• Manifold Garden (Smart Delivery)
• NBA 2K21
• Observer: System Redux
• Ori and the Will of the Wisps (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• Planet Coaster (Smart Delivery)
• Sea of Thieves (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• Tetris Effect: Connected (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• The Touryst (Xbox Game Pass + Smart Delivery)
• War Thunder (Smart Delivery)
• Warhammer: Chaosbane Slayer Edition
• Watch Dogs: Legion (Smart Delivery)
• WRC 9 FIA World Rally Championship (Smart Delivery)
• Yakuza: Like a Dragon (Smart Delivery)
• Yes, Your Grace (Smart Delivery)

Źródło: news.xbox.com

Artykuł 30 gier zoptymalizowanych pod Xbox Series X|S w dniu premiery konsoli pochodzi z serwisu World of Xbox.