Animal Shelter Simulator jest grą nieco inne niż wszystkie. Przede wszystkim oprócz rozrywki, dostarcza nam także ważnej wiedzy oraz świadomość tego, jak ważną i niezwykle trudną funkcję pełnią schroniska dla zwierząt.

W tytule stajemy się właścicielem jednego z takich obiektów. Ale i nie tylko pełnić będziemy funkcje dyrektora, bowiem na naszej głowie ląduje wręcz wszystko. To znaczy – przyjmowanie nowych podopiecznych, nieustanne opiekowanie się nimi poprzez uzupełnianie misek, dbanie o higienę, zdrowie oraz zabawę, tak by zwierzę miała jak najlepszy kontakt z człowiekiem – bez tego nie ma mowy u uruchomieniu procesu adopcji. Tu także pośród wielu kandydatów będziemy musieli wybrać tego najlepszego, nowego właściciela.

Ale od początku. Pierw przyjdzie nam wymyślić nazwę dla naszego nowego ośrodka. Po tym zaczniemy grę z widoku pierwszoosobowego, w skromnym i malutkim schronisku, które jest w stanie pomieścić zaledwie dwa psiaki. Uczymy się obsługi komputera, wszystkiego tego jak dbać o nasze miejsce. Przyjmować zwierzęta, dbać o finanse, niezbędne zakupy, renomę i tak dalej. Naprawdę jest tego całkiem sporo.

Gra nieustannie stawia nam coraz to nowsze i bardziej wymagające cele do zrealizowania. Tak abyśmy mogli stopniowo coraz większymi krokami poznać tajniki takich obiektów i tego, co z czym się je. Zaczynamy więc od stosunkowo prostych przypadków – pierwszy pies przyjeżdża do nas bardzo zadbany i niemalże od razu możemy ruszyć z procesem adopcyjnym w celu poszukiwania właściciela idealnego oraz jak najlepszego domu dla czworonoga.

Aby tego dokonać, zwierzę musimy sfotografować, zdjęcie zgrać do komputera i wystawić ogłoszenie. Po jakimś czasie pojawią się nasi pierwsi zainteresowani. Będziemy widzieć ich opis oraz cechy, których poszukujemy oraz te, które są całkowicie niepożądane. Gdy już jesteśmy bliscy podjęcia decyzji ostatecznej, możemy jeszcze przedtem wysłać do takiej osoby kontrolę, by dowiedzieć się jeszcze więcej. Niekiedy dowiemy się więcej dobrego, a czasami taka wizyta uratuje nas przed podjęciem złej dla zwierzęcia decyzji. Doro zwierzęcia jest rzecz jasna priorytetem.

Za cały proces będziemy oceniani od początkuj aż do samego końca. Pod uwagę będzie brane to, jak opiekowaliśmy się psem czy też kotem, oraz to jak dobrze dobraliśmy mu nowy dom. Punkty przekładają się na kolejne poziomy, za które powiększymy teren schroniska. Ponadto, nim bardziej dumny nowy właściciel, tym większą darowiznę otrzymamy. Będzie to praktycznie jedyne źródło naszych dochodów.

Także więc wraz z biegiem czasu nasz obiekt będzie rósł, wraz z ilością tymczasowych domowników, których możemy przyjąć. I o ile na początku jest całkiem łatwo, tak szybko zaczyna się robić coraz trudniej. Zadbanie już o czterech czworonogów na raz robi się niemałym wyzwaniem – zwłaszcza gdy mówimy tu o mieszance psów i kotów. Różne zwierzęta i równie różne wymagania.

Kiedy to nawet zajmujemy się jednym z nich, załatwiamy sprawy biurowe na komputerze, w tym czasie wszystko żyje i pojawiają się nowe potrzeby naszych zwierząt. Musimy pamiętać, by na bieżąco dbać o wszystko. To bardzo istotne dla stanu zdrowia naszych przyjaciół oraz renomy obiektu.

Utrzymanie takiej kontroli nie będzie łatwe, bowiem trafiające do nas przypadki będą wymagały coraz to więcej atencji. Zwierzęta będą zaniedbane, z trudną przeszłością, brudne czy też chore. O każdy aspekt będziemy musieli zadbać my sami. Wybudować budynek, w którym psy będą mogły się wykąpać, czy też leczyć.

Do wszystkiego oczywiście musimy kupić niezbędne narzędzia w t tym szampony, gąbki, strzykawki, karmę weterynaryjną, wodę, bandaże i tak dalej. Oczywiście wszystko to wiąże się z kosztami, także istotne będzie by dbać o płynność finansową. Dlatego ważne jest by rozwijać się powoli i stopniowo.

Poza zwierzętami nie można zapomnieć też o całej placówce. Tą trzeba regularnie sprzątać. Szorować podłogi, wyrzucać puste kartony po dostawach towaru czy wyrzucać śmieci. Do tego w naszym obowiązku jest zagospodarowanie przestrzeni. Sami zdecydujemy gdzie ma stać dany rodzaj budynku a także z biegiem czasu zwiększymy jego standard. Zadbać możemy także o otoczenie, rośliny oraz dekoracje, by miejsce wyglądało na jak najbardziej przyjazne. Te elementy będą istotne dla renomy schroniska.

Moim zdaniem zabrakło tu też możliwość zatrudnienia wirtualnych pracowników, którzy choć trochę mogliby nas odciążyć i wspomogli w zadbaniu o potrzeby naszych pupili. Ciekawie mógłby się tutaj sprawdzić tez tryb kooperacji.

Nie ukrywam, że pomimo paru niedoskonałości o których napiszę za moment, tytuł wciągnął minie naprawdę intensywnie na kilka sesji po parę godzin w pierwszych dniach. Tytuł może być interesujący szczególnie dla nieco młodszego gracza, zwłaszcza takiego, który interesuje się zwierzętami, czy też ciągle chce mieć pieska w domu. Ten tytuł mimo , że cały proces mocno upraszcza, to może budową świadomość, że opieka nad zwierzęciem to nie zabawa, a bardzo odpowiedzialne zadanie na wiele lat.

I teraz jeżeli o niedoskonałościach mowa to wszystko co napisałem powyżej jest świetne i cudowne. Jednak zaobserwować mogę, że gry od tego twórcy mają w sobie taką swoją charakterystyczną ociężałości i nieporęczność. Sterowanie niekiedy okazuje się mało intuicyjne, a sam musiałem na przykład podkręcić czułość analogów o niemalże 100% by dało się możliwie komfortowo grać. Grafika tez momentami jest lekko umowna, jednak tutaj nie jest ona bardzo istotna. Mimo to, uważam, że jest to jedna z lepszych o ile nie najlepsza gra od Ultimate Games. Za tą przyjdzie Wam zapłacić 69,99 złotych w Microsoft Store.

Grę do recenzji dostarczyło Ultimate Games S.A.

Artykuł Animal Shelter Simulator – budujemy schronisko dla zwierząt! pochodzi z serwisu World of Xbox.

Symulatorów różnego kalibru jest co nie miara. Niektóre bywają dość dziwaczne jak i kontrowersyjne, a inne wprowadzają niedostępne dla nas w rzeczywistości rzeczy. W dzisiejszej grze mowa o tym drugim, czyli na co dzień niedostępnej dla większości ludzi pracy straży pożarnej. Niektórzy (jak np. ja) będą woleli usiąść wygodnie i być w wirtualnej jednostce i stawać czoła tylko wirtualnym zagrożeniom.

Na pewno macie wśród znajomych czy tez członków rodziny osoby, które są chociażby w Ochotniczej Straży Pożarnej i zapewne nie raz słyszeliście mrożące krew w żyłach sytuacje. Dzięki Firefight Simulator – The Squad możemy odrobinę wczuć się w rolę strażaka. Pisząc „odrobinę” nie mam na myśli źle stworzonej gry a namiastkę tego, co w rzeczywistości dzieje w głowach osób ratujących innym dorobek całego życia jak i właśnie życie. Oczywiście „ratowanie” kota, który uciekł staruszce na drzewo należy do innej kategorii.

Na pierwszy ogień

Zaczynamy od samouczka. I wcale nie chodzi o to, że nie pamiętamy o NIE gaszeniu oleju wodą. Bo pamiętamy, prawda?

Samouczek jest zabawny i nie przesadnie długi. Zapoznamy się ze sterowaniem jak i niezbędnymi narzędziami do pracy. Bo przecież nie tylko gaśnica i wąż strażacki jest na wyposażeniu. Zostaniemy poinstruowani jak wybijać okna, korzystać z wysuwanej drabiny, ratować ludzi, jak i zrozumiemy ryzyko kłębiącego się dymu oraz czekające na nas inne niebezpieczeństwa. Dzięki temu nauczymy się podstaw jak i najlepszego sposobu radzenia sobie z każdym pożarem.

Fabuła? Jest zbędna

Gra nie ma fabuły, nastawiona jest na wykonywanie konkretnych celów. Wraz z ich wykonywaniem wzrasta nasz postęp. Otrzymujemy mapę z zaznaczonymi miejscami potencjalnego zagrożenia. Większość jest zablokowana i wraz z ukończeniem innych, dostępnych, zostaje odblokowana. Tak więc, im więcej zrobimy misji, tym więcej odblokujemy.

Jednak zanim przystąpimy do działania, możemy zdecydować czy ruszamy prosto z jednostki czy od razu zacząć z miejsca akcji. Do tego możemy wybrać jeden z pięciu wozów strażackich. Na początku oczywiście jesteśmy ograniczeni, jednak jak zawsze wraz ze zdobytym doświadczeniem odblokowują się następne wozy. Warto wspomnieć, że są to licencjonowane wozy strażackie Rosenbauer America, w tym TP3 Pumper czy platforma hydrauliczna T-Rex. Do tego nie mogło zabraknąć również sprzętu z branży pożarniczej od Cairns, MSA G1 SCBA i HAIX.

Będąc na miejscu przygotowujemy się do akcji. Niezależnie czy to jest płonąca budka z kebabem, czy dom, goni nas czas. I to dosłownie! Im szybciej zakończymy akcję, tym więcej punktów otrzymamy. Jednak samo gaszenie to nie wszystko. Ratujemy też uwięzione osoby, które nie mogą same wydostać się z płonącego budynku. Gra podpowiada nam o naszych celach, jak np. wyłączenie źródła prądu, czy o kolejnym poszkodowanym. Na pewno nic nam nie umknie.

Po zakończonej akcji pojawia się krótka informacja o punktacji. Otrzymujemy punkty za czas przejazdu, czas akcji czy też za uratowanie poszkodowanych. I to tyle. Wydaje się nudne i powtarzalne? Skądże!

Mogło być lepiej

Każdą misję możemy rozegrać solo wraz ze AI lub z maksymalnie trzema innymi osobami. Wszak sztuczna inteligencja pozostawia tu wiele do życzenia, to nie jest tragicznie. Jednak musimy pamiętać aby zlecić wykonanie konkretnego zadania, ponieważ inaczej panuje zasada „jeden robi, reszta się patrzy”. Po zleceniu zdań robią swoją robotę, pomimo absurdalnych rzeczy w międzyczasie jak wchodzenie w ogień. I oczywiście też, menu kołowe służące do wydawania rozkazów potrafi poirytować.  Tak więc jako dowódca musimy uzbroić się nie tylko w ochronne ubranie ale i cierpliwość.

Model jazdy nie gra tu pierwszych skrzypiec co da się odczuć na pierwszej przejażdżce. Co prawda fajnie jest jechać i robić łiiijuuu, łiiijuuu, ale samo prowadzenie jest trochę drętwe. Do tego drogi są dość puste i pędząc wozem strażackim możemy ciągle jechać lewym pasem, nawet jak prawy jest wolny. Kilka spotkanych samochodów „słysząc” nas od razu staje na środku drogi i wręcz przeszkadza. Ale to akurat jest realistyczne

Zapomniałam dodać, że wyświetla nam się mała mapka która służy za nawigację do miejsca akcji. Jest to pomocne, ponieważ liczy się każda sekunda. Tak,  jak już wcześniej wspomniałam, im szybciej dotrzemy na miejsce, tym więcej dostaniemy punktów.

Oprawa audio-wizualna

Zaskoczyło mnie, jak dobrze wygląda ten symulator. Wszak nie jest to tytuł, który powoduje opad szczęki, jednak jak wiemy, symulatory potrafią wyglądać… kiepsko. Tutaj, jest inaczej. Tytuł prezentuje się dobrze, a animacje wody jak i ognia nie wyglądają na sztuczne. Zadymione pomieszczenia, gdzie widoczność jest mocno ograniczona przytłaczały, co w tym znaczeniu wypada bardzo dobrze.

Jeśli chodzi o dźwięk, również i w tym przypadku twórcy się spisali. Szum wody, trzaski palącego się drewna, walące się fragmenty budynku. To wszystko jest nieodłącznym elementem symulacji pożaru. Jedynym dziwnym, ba, irytującym później dźwiękiem był krzyk naszej postaci, gdy chociaż trochę dotknął nas ogień. Początkowo wydawało się to nawet śmieszne, jednak stało się dość irytujące.

Grając na Xbox One X da odczuć się różnicę, nie tylko graficznie ale pod względem płynności rozgrywki jak i czasów ładowania. Podczas gdy na Series X już w mgnieniu oka zostałam wczytana, to musiałam cierpliwie poczekać na wczytanie z One X aby zacząć wspólnie rozgrywkę w tej samej chwili. Jeśli chodzi o płynność, to tylko czasami podczas jazdy zdarzają się przycinki, zarówno na Series X jak i One X. Będą w trakcie akcji nie doświadczyłam niczego podobno.

Podsumowanie

Firefight Simulator – The Squad może nie jest idealny ale za to świetnie ukazuje to, na czym powinniśmy się skupić, czyli gaszeniu pożarów i ratowaniu poszkodowanych. Mankamenty w postaci sterowania pojazdem, czy zmuszaniu reszty zespołu do pracy, są wynagrodzone świetną zabawą. Dzięki tej grze, każdy może zostać strażakiem, nawet gdy jest to tylko wirtualny odpowiednik.

Firefighting Simulator – The Squad znajdziecie w Microsoft Store w cenie 137,49 PLN.

Recenzja powstała na bazie własnej kopii gry.

Artykuł Firefight Simulator – The Squad. Recenzja pochodzi z serwisu World of Xbox.

Wielbiciele kolei i symulatorów bez wątpienia byli zawiedzeni, kiedy usłyszeli, że Train Sim World 2 opuści growy odpowiednik Netflixa. Jednak nic straconego, bowiem najnowsza odsłona dołączy do biblioteki Game Pass już 6 września! Jest to zarazem dzień premiery gry.

Nowa odsłona produkcji wniesie ze sobą oczywiście odświeżone funkcje jak i nieznane dotąd szlaki. Lepsza grafika, wierniej oddane warunki pogodowe, nowy tabor. Bez wątpienia zmiana na plus.

Artykuł Train Sim World 3 w Xbox Game Pass w dniu premiery! pochodzi z serwisu World of Xbox.

Car Mechanic Simulator to gra, która pozwoli wcielić nam się w mechanika samochodowego i na własnej skórze sprawdzić z czym to się wiąże. Niestety nie liczcie na pełnie doświadczeń… Rozgrywka została mocno spłycona i ułatwiona tak, aby nawet osoby nie posiadające bladego pojęcia, mogły być usatysfakcjonowane z „kręcenia śrubek”. Jest to jednak zabieg niezbędny, pozwalający czerpać większą przyjemność z gry dla osób nie mających dużego doświadczenia z dziedziny mechaniki.

Optymalizacja? A co to?

Owszem, grafika nie jest najważniejsza a już szczególnie w tego typu grach, ale to pierwszy element jaki rzuca nam się w oczy. Niestety oprawa wizualna jest tutaj bardzo niskich lotów i często jest wręcz nieczytelna. Oczywiście jesteśmy w stanie rozpoznać charakterystyczne urządzenia, części lub maszyny, ale do realizmu brakuje tutaj bardzo wiele. Loadingi są długie a spadki klatek na sekundę odczuwalne. Opisywana odsłona powstała w oparciu o bardzo dobrze przyjętego Car Mechanic Simulator 2015 z PC. Polskie studio Ultimate Games S.A. niestety nie pokusiło się choćby o polskie napisy, a szkoda, bo te były obecne w wersji gry z 2015 roku. Muzyka jest dość zróżnicowana i znajdziemy tu różne utwory. Polecam jednak odpalić swoją playlistę i kręcić śrubki w rytm swoich ulubionych piosenek.

Zrób to sam! Ale nie w domu…

Nie, nawet po spędzeniu dłuższego czasu w CMS Classic nie staniecie się wykwalifikowanymi specjalistami w dziedzinie napraw samochodowych. Gra oferuje dobrą zabawę i pozwala liznąć pewne zasady tego uroczego zawodu, ale pamiętajcie, że nadal nie ma zbyt wiele wspólnego z prawdziwą pracą. Diagnozowanie usterek, wymienianie części oraz torowanie sobie do nich drogi jest tutaj całkiem nieźle odwzorowane. Należy pamiętać co odkręcaliśmy i w jakiej kolejności, dzięki czemu naprawy stają się bardziej wymagające. Wymiana elementów pojazdu odbywa się bezproblemowo i nie napotkałem tu problemów z zardzewiałymi gwintami, urwanymi śrubami bądź innymi smaczkami życia mechanika. Mimo pewnych uproszczeń gra się przyjemnie a wymiana części potrafi być wciągająca.

Zawód z perspektywami na przyszłość!

Mechanik pojazdów samochodowych to interesujący oraz wymagający zawód a jednocześnie bardzo niedoceniany. Car Mechanic Simulator Classic pozwala choć w minimalnym stopniu poznać pewne zasady obecne w tej pracy i przekonać się na własnej skórze jak trudno jest wykonać pewne rzeczy w grze a co dopiero na żywo! W produkcji znajdziemy pewne błędy oraz mankamenty graficzne, które czasem potrafią zirytować (otwieranie klipsów od filtra powietrza) wynikające ze średniego dostosowania sterowania do kontrolera. Miłym ułatwieniem rozgrywki jest opis usterki, dzięki czemu wiemy co mamy naprawić bądź wymienić. Na pochwałę zasługuje tutaj również możliwość rozbudowy warsztatu o nowe urządzenia i nie tylko. Ta gra ma coś w sobie!

Wciąga!

Mimo trudnych początków ze sterowaniem oraz graficznych bolączek gra przekonała mnie do siebie. Wymiana zepsutych elementów, identyfikowanie usterek oraz rozwijanie naszego warsztatu jest na tyle wciągające, że Car Mechanic Simulator Classic potrafi przykuć do ekranu na długi czas. Jeśli ktoś fascynuje się mechaniką pojazdów samochodowych oraz nie wymaga 100% realizmu, to CMS powinien mu się spodobać. Liczę na pojawienie się kolejnych części gry z tej serii oraz to, że zostaną lepiej przystosowane do warunków konsolowych.

Grę do recenzji dostarczyło Ultimate Games S.A.

Artykuł Car Mechanic Simulator Classic – Siła jest. Szału nie ma… pochodzi z serwisu World of Xbox.

Jak dostałem propozycję napisania pierwszych wrażeń z latania najnowszym symulatorem ze stajni Microsoft, dwa razy się nie zastanawiałem. Od wydania ostatniej części symulatora od MS, minęło już trochę czasu, a w tym czasie przesiadłem się z latania w MSFS na X-Plane 11.

Kiedy widziałem zdjęcia z zapowiedzi najnowszej części Flight Simulator oniemiałem, piękna szczegółowa grafika, zadbane lokalizacje, niemalże odzwierciedlone 1:1 ze światem rzeczywistym, wiedziałem, że muszę go mieć.

Dziś zapraszam, na krótkie, pierwsze wrażenia po odbyciu kilku lotów w nowym Microsoft Flight Simulator 2020!

Bo ja latać chcę!

Wita nas piękne menu, gdzie mamy do wyboru kilka opcji. Począwszy od dowolnego lotu, który możemy sami zaplanować, poprzez szkółkę lotniczą, a na wydarzeniach społecznościowych skończywszy. Te ostatnie, z racji świeżej gry, nie są jeszcze w zasadzie funkcjonujące.

Wybrałem możliwość zaplanowania własnego lotu. Można wybrać lotnisko odlotu i przylotu, model samolotu (na dzień dzisiejszy jest ich 30, z czego pasażerskich są tylko 3 – 747, 787 i A320 Neo – trochę MAŁO, reszta to samoloty śmigłowe jak np. Cessna 152 czy turbośmigłowe jak Beechcraft King Air 350I), czy lecimy według zasad VFR (Visual Flight Rules) czy IFR (Instrument Flight Rules). W zależności od tego co wybierzemy, możemy w zadany sposób zaplanować trasę tj. wybrać czy lecimy przy wysokich czy niskich pułapach, ścieżkę podejścia (automatyczne podejście, ręczne, czy według ILS), możemy również wybrać kluczowe punkty nawigacyjne na trasie (radiolatarnie), pas z którego startujemy, oraz ten, na którym będziemy lądowali.

Do tego ustalimy godzinę startu, pogodę, stopień zatankowania i załadowania samolotu, wyliczyć jego wyważenie, wybrać czy mamy jakieś usterki w trakcie lotu, a na koniec zadecydujemy, czy chcemy aby lot rozpoczął się już na pasie startowym z uruchomionym silnikiem. Możemy też zrobić to sami pod terminalem, a co za tym idzie, zamówić wypchnięcie spod niego i kołować na pas z zachowaniem wszystkich zasad komunikacyjnych oraz nawigacyjnych.

Tak Flight Simulator 2020 umożliwia komunikację z wieżą, którą steruje AI i ubieganie się o pozwolenie na kołowanie, start, lądowanie i tak dalej. Na koniec możemy wybrać, czy lot zakończy się w momencie wylądowania na pasie i zatrzymania maszyny, czy jednak chcemy mieć obraz pełnej symulacji i lot kończy się w momencie kołowania na konkretne miejsce pod terminalem na lotnisku docelowym.

W trakcie lotu możemy ustawić, aby odzwierciedlany był prawdziwy ruch lotniczy! Czyli przelatują obok nas samoloty, które dokładnie w tym samym momencie są w powietrzu w rzeczywistości! Jest to szalenie imponujące i dodaje smaczku całej symulacji. Oczywiście, wieże kontroli lotów, którymi steruje AI, odpowiednio wydają polecenia aby obniżyć pułap, zwiększyć pułap, czy pytają o raport z lotu czy widzimy samolot przelatujący obok nas, po każdym takim poleceniu wieża kontroli oczekuje potwierdzenia, a jak go nie otrzyma, to tak jak w rzeczywistości, przypomina o sobie, aż do skutku (zakładamy, że nikt nie będzie realizował dziwnych scenariuszy podczas latania, dlatego na dzień dzisiejszy gra nie przerywa się po jakimś dłuższym czasie nie odpowiadania wieży).

No to lecimy!

Jak już przebrniemy przez konfigurację i uruchomimy samolot, możemy lecieć. Dla kogoś kto jest fanem symulatorów, to jest niezwykła frajda! Kokpity są odwzorowane bardzo dobrze, ale z pewnymi mankamentami – o czym później. Ja w trakcie lotu korzystałem z pada do Xboksa One i latało się przyjemnie, a wibracje pada odwzorowywały te z wolanta w samolocie, zarówno w trakcie kołowania (nierówności na pasie), lotu jak na przykład przy przeciążeniu (wolant wtedy mocno wibruje, pad również) czy w trakcie lądowania. Na padzie lata się dobrze – jednak wiadomo, dedykowane kontrolery do latania są znacznie lepsze, aczkolwiek sporo czynności i tak trzeba wykonać na klawiaturze czy przy korzystaniu z myszki i wyklikiwaniu pewnych rzeczy w kokpicie.

Widoki są cudowne, naprawdę widać, że Microsoft się mocno postarał, wszystko wygląda obłędnie, mimo iż z racji wieku mojego PC, nie byłem w stanie grać na najwyższych ustawieniach, to nawet przy średnich ustawieniach, gra wygląda imponująco – tym bardziej zastanawia mnie jak będzie wyglądać na Xbox Series X.

Pierwsze wrażenia z lotu są fantastyczne, naprawdę można poczuć się jak za sterami samolotu, a jak posiadamy do tego odpowiednie kontrolery, to mamy pełnię szczęścia symulatorów lotu w domu.

Dźwięk samolotu, funkcjonowanie kokpitu czy możliwości ustawień są odwzorowane niemalże 1:1 w stosunku do rzeczywistości, aczkolwiek jest kilka „ale”, o tym poniżej.

Twarde lądowanie

Mimo całej swojej ślicznej oprawy graficznej, najnowszy Flight Simulator ma pewne niedociągnięcia.

Zaczynimy od możliwości ustawień. X-Plane daje znacznie większe możliwości konfiguracji (co też nie powinno dziwić z racji charakterystyki samego produktu, a sama firma stojąca z X-Plane produkuje również oprogramowania do szkolenia prawdziwych pilotów), w samym symulatorze możemy swobodnie wprowadzać dane do FMC (Flight Management Control), w Microsoft Flight Simulator 2020 możemy co prawda wyklikać kilka rzeczy, ale nie wszystko jest aktywne i na dzień dzisiejszy nie możemy importować planu lot zrobionego np. w serwisie SimBrief.com – lecz podejrzewam, że z czasem to się zmieni, oby…

X-Plane daje nam możliwość nie tylko zaplanowania lotu w samym symulatorze, ale też umożliwia import takiego planu „spoza” symulatora tj. wrzucamy go do odpowiedniego folderu i w FMC w samym symulatorze możemy taki plan zaimportować wyklikując odpowiednie opcje, innymi słowy FMC w MS Flight Simulator działa w 80% jak rzeczywisty, a w X-Plane w 99%. Jednakże przed lotem w MSFS 2020 mamy dosyć zaawansowany flight planner, który być może ma zastąpić opcję importu z zewnątrz, ale zobaczymy z czasem.

To samo tyczy się kokpitu, sporo przełączników w kokpicie w MSFS 2020 jest nieaktywnych, po najechaniu na nie myszką widzimy komunikat informujący o tym, że jest to przełącznik, który nie funkcjonuje, albo żadnego komunikatu nie widzimy i nic zrobić nie możemy. W przypadku X-Plane takich rzeczy nie mamy, a po pobraniu dodatkowych samolotów do symulatora, znajdziemy modele, które są konfigurowalne dosłownie tak jak rzeczywiste egzemplarze i działa w nich dosłownie każdy przełącznik.

Drugą rzeczą, która jest dużą łyżką dziegciu to grafika, tak grafika, a raczej jej wymagania. Jeżeli chcemy zobaczyć grę tak jak ona powinna wyglądać, to nasz PC musi być naprawdę mocny, kilku letnie komputery mogą mieć problemy i łapać zadyszkę, niestety. W związku z tym pewnie spora część osób, która będzie zainteresowana najnowszym symulatorem od MS, a posiadająca Xboxa i PC, zdecyduje się na zakup wersji na konsolę, gdy ta tylko się pojawi.

Kolejnym „ale” jest odwzorowanie terenu. Mianowicie tak jak Nowy Jork, Los Angeles czy np. Seattle są odwzorowane wspaniale, tak np. Warszawa… No cóż, powiedzmy, że znośnie, ale pozostawia pewien niedosyt, ale mam nadzieję, że Microsoft aktualizacjami to zmieni, albo dopuści zewnętrznych twórców do wydawania pakietów skórek związanych z miastami i lotniskami, aby można było mieć niemalże każde miasto odwzorowane 1:1. Ku jasności, nie jest brzydko, ale powiedzmy, że mało starannie.

I na koniec… Cena… Niestety MS Flight Simulator tanią grą nie jest. Ale do rzeczy. Występuję on w trzech wersjach:
– Standard;
– Deluxe;
– Premium;

Które kolejno kosztują: 259.99 PLN, 339.99 PLN, 519.99 PLN.

Jak widać tanio nie jest. Pocieszeniem jest fakt, że dla posiadaczy Xbox Game Pass wersja Standard będzie dostępna w ramach abonamentu.

Clear for takeoff!

Mimo kilku wad, które mam nadzieję, że uda się poprawić (szczególnie jeżeli chodzi o ilość samolotów, które już są w grze, bo to, że będą do pobrania dodatkowe, robione przez niezależnych deweloperów, dla osób posiadających PC, to jestem więcej niż pewien, co innego z konsolami) oraz miejscowymi ograniczeniami jak np. niedziałające przełączniki, uważam moje pierwsze kilka godzin z Microsoft Flight Simulator za bardzo udane.

Te kilka „ale”, nie ochłodziło moich chęci poznania tej gry i latania dalej, wręcz przeciwnie, jestem ciekaw interakcji tego symulatora z dedykowanymi kontrolerami oraz tego jak on będzie wyglądał na Xbox Series X.

Jest to piękna gra i fantastyczny początek przygody, przygody, którą opiszę w pełnej recenzji za jakiś czas!

A tym czasem życzę tyle samo startów co lądowań, bo wylecieć możecie już jutro

Grę do recenzji dostarczył Microsoft. Dziękujemy!

Artykuł Microsoft Flight Simulator – pierwsze wrażenia pochodzi z serwisu World of Xbox.

Symulatory coraz chętniej wchodzą w świat konsol. Jest ich coraz więcej, a ich tematyka jest bardzo, ale to bardzo różna. Tym razem, idąc za ciosem, po wydanej części z 2018 roku, Astragon Entertainment zapowiedział dziś wydanie najnowszej odsłony serii.

Jak na ten moment produkcję od tego studia są jedynymi symulatorami kierowcy autobusu, w które zagramy na konsolach. Może być więc łakomym kąskiem. Aktualnie najnowszą dostepną, będącą właśnie portem z PC z 2018 roku, sprawdziliśmy dla Was w dniu jej prermiery na Xboxie One.

Tym razem będziemy mieli więc do czynienia z całkiem duzym przeskokiem w czasie. Mamy nadzieję, że przełozy się to na sporo dobrych zmian względem poprzednika.

Już teraz zapowiedziano, że takowych usprawnień się doczekamy, ale nie zabraknie też nowości. Do dyspozycji graczy zostaną przygotowane dwa duże środowiska zainspirowane Stanami Zjednoczonymi oraz Europą, jeszcze lepsze zarządzanie rozkładami jazdy, godzinami szczytu, liczbą pasażerów czy też salony dealerskie z autobusami będące rozsiane po całej mapie. Nie zabraknie też dynamicznych zmian pogodny, czy lepszej sztucznej inteligencji.

Będziecie czekać?

Źródło: bussimulator-game.com

Artykuł Bus Simulator 21 już w przyszłym roku na konsole oraz PC pochodzi z serwisu World of Xbox.